Γκεόργκι Γκοσποντίνοφ
Με μια ματιά
| Στα βουλγαρικά | Георги Господинов Георгиев |
|---|---|
| Γέννηση | 7 Ιανουαρίου 1968, Γιάμπολ |
| Σπουδές | Βουλγαρική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας· διδακτορικό στη νεότερη βουλγαρική λογοτεχνία, Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών |
| Μυθιστορήματα | «Φυσικό μυθιστόρημα» (1999)· «Η φυσική της μελαγχολίας»· «Καταφύγιο χρόνου» (2020) |
| Μεταφράστρια στα αγγλικά | Άντζελα Ρόντελ («Η φυσική της μελαγχολίας», «Καταφύγιο χρόνου») |
Πηγή: Wikipedia: Georgi Gospodinov; Wikipedia (στα βουλγαρικά): Георги Господинов1,2
Η αγγλική Βικιπαίδεια χρονολογεί «Η φυσική της μελαγχολίας» το 2012· η βουλγαρική Βικιπαίδεια αναφέρει για την πρώτη βουλγαρική έκδοση, από τον οίκο Zhanet 45, το 2011.1,2
Ποιήματα και ένα πρώτο μυθιστόρημα
Ο Γκοσποντίνοφ σπούδασε βουλγαρική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας και εκπόνησε διδακτορικό στη Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών. Ξεκίνησε με την ποίηση στις αρχές της δεκαετίας του 1990: το «Lapidarium» (1992) και «Το κεράσι ενός λαού» (1996) τιμήθηκαν με εθνικά λογοτεχνικά βραβεία. Το πρώτο του μυθιστόρημα, «Φυσικό μυθιστόρημα» (1999), για έναν νέο συγγραφέα στη μετακομμουνιστική Βουλγαρία, τον έκανε γνωστό στο εξωτερικό· κατά την αγγλική Βικιπαίδεια εκδόθηκε σε 21 γλώσσες, ενώ η βουλγαρική το αποκαλεί το πιο μεταφρασμένο βουλγαρικό βιβλίο μετά το 1989.1,2
Η συλλογή του «Και άλλες ιστορίες» (2001) περιλαμβάνει το διήγημα «Η τυφλή Βάισα». Η ταινία κινουμένων σχεδίων του Θίοντορ Ούσεφ βασισμένη στο διήγημα (2016) προτάθηκε για Όσκαρ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων στα 89α Βραβεία της Ακαδημίας. Ο Γκοσποντίνοφ έγραψε επίσης με τον καλλιτέχνη Νικολά Τορομάνοφ το graphic novel «Η αιώνια μύγα» (2010), και το σενάριό του για την ταινία μικρού μήκους «Ομελέτα» έλαβε εύφημη μνεία στο Φεστιβάλ Sundance το 2009.1
Η φυσική της μελαγχολίας
Η «Φυσική της μελαγχολίας» βρέθηκε στην κορυφή των λιστών ευπώλητων στη Βουλγαρία μόλις κυκλοφόρησε. Το μυθιστόρημα κέρδισε το Εθνικό Λογοτεχνικό Βραβείο Βουλγαρικού Μυθιστορήματος της Χρονιάς το 2013, το Βραβείο Jan Michalski στην Ελβετία το 2016 και το Βραβείο Angelus στην Πολωνία το 2019, ενώ η ιταλική έκδοση ήταν στη βραχεία λίστα του Ευρωπαϊκού Βραβείου Strega το 2014.1,2
Καταφύγιο χρόνου
Το «Καταφύγιο χρόνου» κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Zhanet 45 το 2020. Περιγράφει μια κλινική του παρελθόντος για ασθενείς με Αλτσχάιμερ, όπου κάθε όροφος αναπαράγει με λεπτομέρειες μια δεκαετία. Η ιταλική έκδοση κέρδισε το Ευρωπαϊκό Βραβείο Strega το 2021. Η αγγλική μετάφραση της Άντζελα Ρόντελ, που κυκλοφόρησε από τον οίκο Weidenfeld & Nicolson τον Απρίλιο του 2023, ήταν σύμφωνα με τα Βραβεία Booker το πρώτο βιβλίο από τη Βουλγαρία που προτάθηκε για το Διεθνές Βραβείο Booker.1,2,3
Ο Γκοσποντίνοφ και η Ρόντελ κέρδισαν το Διεθνές Βραβείο Booker 2023, που ανακοινώθηκε σε τελετή στο Sky Garden του Λονδίνου στις 23 Μαΐου 2023. Κατά τα Βραβεία Booker, το «Καταφύγιο χρόνου» είναι το πρώτο μυθιστόρημα που εκδόθηκε αρχικά στα βουλγαρικά και κέρδισε το βραβείο.4
Μεταγενέστερο έργο και τιμές
Το βιβλίο του «Ο κηπουρός και ο θάνατος» (2024) βασίζεται στον θάνατο του πατέρα του από καρκίνο τον Δεκέμβριο του 2023.1
- Ιππότης του Τάγματος Τεχνών και Γραμμάτων της Γαλλίας, 2024.
- Διεθνής Συγγραφέας της Βασιλικής Εταιρείας Λογοτεχνίας, 2024.
- Βραβείο Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας Usedom, 2021.
- Επίτιμος δημότης του Γιάμπολ (2012) και της Σόφιας (2023).
Πηγή: Wikipedia: Georgi Gospodinov; Wikipedia (στα βουλγαρικά): Георги Господинов1,2
Πηγές
- Wikipedia: Georgi Gospodinov
- Wikipedia (στα βουλγαρικά): Георги Господинов
- The Booker Prizes: Time Shelter
- The Booker Prizes: The International Booker Prize 2023
Τα γεγονότα ελέγχθηκαν 10 Νοεμβρίου 2026. Συντάχθηκε από την InvestBulgaria για γενική ενημέρωση.