Ντιμιτάρ Ντίμοφ
Με μια ματιά
| Στα βουλγαρικά | Димитър Тодоров Димов |
|---|---|
| Γέννηση | 25 Ιουνίου 1909, Λόβετς |
| Θάνατος | 1 Απριλίου 1966, Βουκουρέστι |
| Γνωστός για | Τα μυθιστορήματα «Υπολοχαγός Μπεντς», «Καταδικασμένες ψυχές» και «Καπνός» |
| Επάγγελμα | Κτηνίατρος· καθηγητής ανατομίας |
Πηγή: Wikipedia: Dimitar Dimov; Wikipedia (στα βουλγαρικά): Димитър Димов1,2
Ντούπνιτσα, Σόφια και οι αποθήκες καπνού
Ο Ντίμοφ γεννήθηκε στο Λόβετς και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο πατρικό σπίτι στη Ντούπνιτσα. Ο πατέρας του, λοχαγός του στρατού, σκοτώθηκε τον Ιούλιο του 1913, λίγες μέρες πριν από το τέλος του Δεύτερου Βαλκανικού Πολέμου. Η μητέρα του, Βέσα Χαριζάνοβα, ήταν ξαδέλφη του επαναστάτη Γιάνε Σαντάνσκι. Το 1918 ξαναπαντρεύτηκε· ο πατριός του Ντίμοφ, Ρούσι Γκένεφ, έγινε αργότερα εμπειρογνώμονας καπνού και το αγόρι παρακολουθούσε τους εργάτες και τις συνθήκες στις αποθήκες καπνού – το υπόβαθρο του πιο γνωστού του μυθιστορήματος.2
Αποφοίτησε από το Πρώτο Γυμνάσιο Αρρένων της Σόφιας το 1928 και πήρε το πτυχίο του διδάκτορα κτηνιατρικής από το Πανεπιστήμιο της Σόφιας το 1934. Εργάστηκε ως περιφερειακός κτηνίατρος στο Βάκσεβο και την Κνέζα, έγινε βοηθός ανατομίας στο πανεπιστήμιο το 1939 και από τον Ιανουάριο του 1943 έως τον Μάρτιο του 1944 ειδικεύτηκε στην ιστολογία του νευρικού συστήματος στο Ινστιτούτο Καχάλ της Μαδρίτης. Από το 1953 ήταν καθηγητής ανατομίας, εμβρυολογίας και ιστολογίας των σπονδυλωτών στη Σόφια.2
Τρία μυθιστορήματα
Το πρώτο του μυθιστόρημα, «Υπολοχαγός Μπεντς», διαδραματίζεται στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν γερμανικά στρατεύματα βρίσκονταν στη Βουλγαρία· η αγγλική Βικιπαίδεια το περιγράφει ως ιστορία μοιραίου έρωτα ανάμεσα σε αντιφατικούς χαρακτήρες. Κυκλοφόρησε τις τελευταίες μέρες του Δεκεμβρίου 1938, αλλά με επιμονή του συγγραφέα το εξώφυλλο γράφει 1939. Οι «Καταδικασμένες ψυχές» (1945), που άρχισαν να γράφονται στην Ισπανία, αφηγούνται το πάθος της νεαρής Αγγλίδας Φάνι Χορν για τον Ιησουίτη πατέρα Ερέδια κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο. Το βιβλίο τιμήθηκε με κρατικό βραβείο, μεταφράστηκε στα σερβοκροατικά, τα ουγγρικά και τα πολωνικά και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο.1,2
Η βουλγαρική Βικιπαίδεια χαρακτηρίζει τον «Καπνό» ως ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα μυθιστορήματα της βουλγαρικής λογοτεχνίας. Απόσπασμα δημοσιεύτηκε το 1946 και το μυθιστόρημα ολοκληρώθηκε το 1951. Για πολιτικούς λόγους ξαναδουλεύτηκε δύο φορές και μόνο το 1992 κυκλοφόρησε ξανά στην αρχική του μορφή. Ο Ντίμοφ έγραψε επίσης θεατρικά έργα, όπως «Γυναίκες με παρελθόν» (πρώτη παράσταση το 1959), «Ο ένοχος» (1961) και «Διακοπές στο Άρκο Ίρις» (1964).2
Οι πηγές διαφέρουν ως προς τη χρονιά της ταινίας «Καπνός». Η αγγλική Βικιπαίδεια αναφέρει το 1962 και τον σκηνοθέτη Νικολά Κοράμποφ, ενώ η βουλγαρική το 1961.1,2
Ένωση Συγγραφέων και μνήμη
Από τις 21 Μαρτίου 1964 έως τον θάνατό του ο Ντίμοφ ήταν πρόεδρος της Ένωσης Βουλγάρων Συγγραφέων. Πέθανε την 1η Απριλίου 1966 στο αεροδρόμιο του Βουκουρεστίου, μετά από συνάντηση των ενώσεων συγγραφέων της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας· κατά τη βουλγαρική Βικιπαίδεια υπέστη βαρύ εγκεφαλικό. Η κόρη του Τεοντόρα Ντίμοβα, γεννημένη το 1960, είναι επίσης συγγραφέας.1,2
- Προτομή του Ντίμοφ βρίσκεται στο πάρκο Μπορίσοβα γκράντινα, πίσω από το Εθνικό Στάδιο «Βασίλ Λέφσκι» στη Σόφια.
- Το όνομά του φέρουν σχολεία στο Λόβετς, τη Φιλιππούπολη και αλλού, καθώς και ένας δρόμος στη συνοικία Λοζένετς της Σόφιας.
Πηγή: Wikipedia: Dimitar Dimov; Wikipedia (στα βουλγαρικά): Димитър Димов1,2
Πηγές
Τα γεγονότα ελέγχθηκαν 10 Νοεμβρίου 2026. Συντάχθηκε από την InvestBulgaria για γενική ενημέρωση.