Γκεόργκι Ρακόφσκι
Με μια ματιά
| Στα βουλγαρικά | Георги Стойков Раковски |
|---|---|
| Γέννηση | 14 Απριλίου 1821 (2 Απριλίου με το παλαιό ημερολόγιο), Κότελ, Οθωμανική Αυτοκρατορία, ως Σάμπι Στόικοφ Πόποβιτς |
| Θάνατος | 9 Οκτωβρίου 1867, Βουκουρέστι, από φυματίωση |
| Σπουδές | Ελληνικό σχολείο στο Κουρού Τσεσμέ της Κωνσταντινούπολης, από το 1837 |
| Γνωστός για | Πρώτη Βουλγαρική Λεγεώνα, σχέδιο για ένοπλες τσέτες, «Ο ταξιδιώτης του δάσους» |
| Τόπος ταφής | Πάνθεον στο Κότελ, που χτίστηκε το 1981 |
Πηγή: Wikipedia (στα βουλγαρικά): Георги Раковски1
Πρώτα χρόνια και πρώτες εξεγέρσεις
Ο Ρακόφσκι γεννήθηκε ως Σάμπι Στόικοφ Πόποβιτς στο Κότελ, σε οικογένεια εμπόρου και τεχνίτη. Το επώνυμο Ρακόφσκι προέρχεται από το χωριό Ράκοβο κοντά στο Σλίβεν. Η μητέρα του, Ρούσκα, ήταν αδελφή του Γκεόργκι Μάμαρτσεφ, επαναστάτη και λοχαγού του ρωσικού στρατού. Στα τέλη του 1837 πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να φοιτήσει στο ελληνικό σχολείο στο Κουρού Τσεσμέ.1
Το 1841 πήγε στη Βραΐλα της Βλαχίας για να προετοιμάσει εξέγερση. Για τη συμμετοχή του στην εξέγερση της Βραΐλας τον Φεβρουάριο του 1842 καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά διέφυγε και έζησε ενάμιση χρόνο στη Μασσαλία. Όταν επέστρεψε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, πέρασε τα έτη 1845–1848 στη φυλακή στην Κωνσταντινούπολη. Το 1853 ίδρυσε μυστική εταιρεία στο Σβίστοφ, η οποία υιοθέτησε την τρίχρωμη σημαία λευκό-πράσινο-κόκκινο ως σημαία μιας μελλοντικής βουλγαρικής δημοκρατίας.1
Συγγραφέας και δημοσιογράφος
Το 1857 άρχισε η εκτύπωση του μακρού ποιήματός του «Ο ταξιδιώτης του δάσους» (Gorski patnik). Στο Βελιγράδι εξέδωσε την εφημερίδα «Κύκνος του Δούναβη» (Dunavski lebed) το 1860–1861 και στο Βουκουρέστι την εφημερίδα «Μέλλον» (Badushtnost) το 1864. Το 1861 έγραψε φυλλάδιο κατά της μετοίκησης Βουλγάρων στη Ρωσία.1
Η Λεγεώνα και οι τσέτες
Το 1862 ο Ρακόφσκι ίδρυσε στο Βελιγράδι Προσωρινή Βουλγαρική Κυβέρνηση και την Πρώτη Βουλγαρική Λεγεώνα. Η Λεγεώνα πολέμησε στις συγκρούσεις στο φρούριο Καλεμέγκνταν τον Ιούνιο του 1862. Στη Λεγεώνα υπηρέτησε και ο Βασίλ Λέφσκι, και το προσωνύμιο «Λέφσκι» του το έδωσε ο Ρακόφσκι.1
Στα τέλη του 1866 σχημάτισε στο Βουκουρέστι μια ανώτατη πολιτική ηγεσία με τη μορφή της Μυστικής Κεντρικής Βουλγαρικής Επιτροπής. Την 1η Ιανουαρίου 1867 εξέδωσε τον «Προσωρινό νόμο για τις τσέτες του δάσους», κανόνες για ένοπλα σώματα που θα έμπαιναν στη Βουλγαρία από το εξωτερικό. Το 1867 οι τσέτες του Παναγιότ Χίτοφ και του Φίλιπ Τότιου πέρασαν στα βουλγαρικά εδάφη.1
Θάνατος και μνήμη
Ο Ρακόφσκι πέθανε από φυματίωση στο Βουκουρέστι στις 9 Οκτωβρίου 1867. Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στη Βουλγαρία το 1885 και στο Κότελ το 1942. Η σαρκοφάγος του βρίσκεται σήμερα στο Πάνθεον του Γκεόργκι Ρακόφσκι στο Κότελ, που χτίστηκε το 1981 για τα 1300 χρόνια του βουλγαρικού κράτους. Το όνομά του φέρουν η πόλη Ρακόφσκι, δρόμοι στη Σόφια και τη Βάρνα και η Στρατιωτική Ακαδημία «Γκεόργκι Ρακόφσκι» στη Σόφια.1,2
Πηγές
Τα γεγονότα ελέγχθηκαν 10 Νοεμβρίου 2026. Συντάχθηκε από την InvestBulgaria για γενική ενημέρωση.