Ιβάν Βάζοφ
Με μια ματιά
| Στα βουλγαρικά | Иван Минчов Вазов |
|---|---|
| Γέννηση | 9 Ιουλίου 1850, Σόποτ, Οθωμανική Αυτοκρατορία |
| Θάνατος | 22 Σεπτεμβρίου 1921 |
| Ιδιότητες | Ποιητής, μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας |
| Γνωστός για | Το μυθιστόρημα «Κάτω από τον ζυγό» |
| Υπουργός | Παιδείας και Λαϊκής Διαφώτισης, 7 Σεπτεμβρίου 1897 – 30 Ιανουαρίου 1899 |
| Ακαδημία | Ακαδημαϊκός της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών |
Πηγή: Wikipedia: Ivan Vazov1
Ζωή και πορεία
Ο Βάζοφ γεννήθηκε στο Σόποτ, που τότε ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι γονείς του, η Σάμπα και ο Μίντσο Βάζοφ, επηρέασαν τα πρώτα του χρόνια. Μετά το δημοτικό σχολείο στο Σόποτ, σπούδασε στο Καλοφέρ και εργάστηκε εκεί ως βοηθός δασκάλου. Αργότερα φοίτησε στο σχολείο του Ναϊντέν Γκέροφ (Naiden Gerov) στο Πλόβντιβ, όπου έκανε τα πρώτα του βήματα ως ποιητής.1
Ο πατέρας του προσπάθησε να τον στρέψει στο εμπόριο και τον έστειλε πρώτα στην Ολτενίτσα της Ρουμανίας για να μαθητεύσει κοντά σε έναν θείο του. Ο Βάζοφ όμως ακολούθησε τη λογοτεχνία και πήγε στη Βραΐλα, όπου έζησε ανάμεσα σε εξόριστους Βούλγαρους επαναστάτες και γνώρισε τον ποιητή και επαναστάτη Χρίστο Μπότεφ (Hristo Botev). Ο Βάζοφ γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου 1850, αν και η ακριβής ημερομηνία αμφισβητείται.1
Συγγραφικό έργο
Το 1874 ο Βάζοφ εντάχθηκε στον αγώνα για την ανεξαρτησία της Βουλγαρίας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Μετά την επιστροφή του στο Σόποτ, έγινε μέλος της τοπικής επαναστατικής επιτροπής. Μετά την αποτυχία της Εξέγερσης του Απριλίου το 1876, κατέφυγε στο Γαλάτσι και έγινε γραμματέας της επιτροπής εκεί. Το πρώτο του δημοσιευμένο έργο ήταν το «Priaporetz and Gusla» (Σημαία και γκούσλα) το 1876 και ακολούθησε το «Bulgaria’s Sorrows» (Οι θλίψεις της Βουλγαρίας) το 1877.1
Αφού η Βουλγαρία ανέκτησε την ανεξαρτησία της το 1878, ο Βάζοφ έγραψε το «Έπος των λησμονημένων». Το μυθιστόρημά του «Κάτω από τον ζυγό» του 1888 απεικονίζει την οθωμανική καταπίεση στη Βουλγαρία και έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες. Άλλα έργα του είναι τα μυθιστορήματα «Νέα χώρα» και «Κάτω από τον ουρανό μας», καθώς και τα θεατρικά έργα «Οι αλήτες» και «Μπορισλάβ». Έγραψε επίσης ένα διήγημα επιστημονικής φαντασίας και ένα ποίημα φαντασίας, τα πρώτα έργα του είδους τους στη βουλγαρική γλώσσα.1
Δημόσιος βίος και παρακαταθήκη
Ο Βάζοφ εξέδωσε τα πολιτικά περιοδικά «Επιστήμη» και «Αυγή» και αργότερα άρχισε να εκδίδει στη Σόφια το περιοδικό Dennitsa. Από τον Σεπτέμβριο του 1897 έως τον Ιανουάριο του 1899 διετέλεσε υπουργός Παιδείας και Λαϊκής Διαφώτισης, εκπροσωπώντας το Λαϊκό Κόμμα. Το 1917 προτάθηκε για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Η Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών του απένειμε τον ανώτατο τιμητικό της τίτλο, του ακαδημαϊκού.1
Ο Βάζοφ πέθανε στις 22 Σεπτεμβρίου 1921. Το Εθνικό Θέατρο στη Σόφια και η Εθνική Βιβλιοθήκη στο Πλόβντιβ φέρουν το όνομά του, όπως και μια συνοικία της Σόφιας. Το σπίτι του στη Σόφια είναι σήμερα μουσείο, και τον Ιούνιο του 2020 ένας κρατήρας στον Ερμή ονομάστηκε προς τιμήν του.1
Πηγές
Τα γεγονότα ελέγχθηκαν 13 Οκτωβρίου 2026. Συντάχθηκε από την InvestBulgaria για γενική ενημέρωση.
