Τσβέτνιτσα και Λαζαρόβντεν
Με μια ματιά
| Ημερομηνία | Η Τσβέτνιτσα είναι η Κυριακή πριν από το Πάσχα· το Λαζαρόβντεν είναι το προηγούμενο Σάββατο. |
|---|---|
| Άλλες ονομασίες | Τσβέτνιτσα: Βράμπνιτσα (Vrubnitsa), Βάγια (Vaya), Κουκλίντεν (Kuklinden) και Κυριακή των Βαΐων. Λαζαρόβντεν: Λαζάριτσα (Lazaritsa), Λάζαρ (Lazar) και Σάββατο του Λαζάρου. |
| Βουλγαρικές ονομασίες | Цветница; Лазаровден |
| Ονομαστική εορτή του Λαζαρόβντεν | Λάζαρ, Λάζαρκα, Λάζαριν, Λαζαρίνα, Λάζο, Λάσκα, Ελιζάρ, Λατσεζάρα και Λατσεζάρ. |
Η εκκλησιαστική εορτή
Η Τσβέτνιτσα, που ονομάζεται επίσης Είσοδος του Κυρίου, θυμίζει την είσοδο του Ιησού Χριστού στην Ιερουσαλήμ πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα. Πέφτει την Κυριακή μία εβδομάδα πριν από το Πάσχα, επομένως η ημερομηνία της αλλάζει. Το 2026 πέφτει στις 5 Απριλίου. Οι χριστιανοί τιμούν την ημέρα στην εκκλησία· στις δυτικές Εκκλησίες ονομάζεται επίσης Κυριακή των Βαΐων.1
Ιτιά και έθιμα του χωριού
Στην εκκλησία ευλογούνται κλαδιά ιτιάς και μοιράζονται στους πιστούς, που τα παίρνουν στο σπίτι για υγεία. Με αυτά στολίζουν τις αυλόπορτες και πλέκουν στεφάνια. Τα λαϊκά έθιμα έχουν τρεις άξονες: τελετουργικές χρήσεις της ιτιάς, έθιμα που σχετίζονται με τους νεκρούς και τους προγόνους, και ανοιξιάτικα έθιμα και παιχνίδια για κορίτσια. Αυτή την Κυριακή επιτρέπονται επίσης πιάτα με ψάρι.1
Λαζαρόβντεν και τραγούδια
Το Λαζαρόβντεν, το Σάββατο πριν από την Τσβέτνιτσα, τιμά τον Λάζαρο από τη Βηθανία, τον οποίο ο Ιησούς ανέστησε από τους νεκρούς. Το κύριο λαϊκό του έθιμο είναι το λαζαρούβανε, που το τελούν ανύπαντρα κορίτσια, οι λεγόμενες λάζαρκι. Η τελετή είναι μια μύηση: τα κορίτσια που έχουν συμμετάσχει γίνονται νεαρές γυναίκες και μπορούν να ντύνονται και να στολίζονται με ιδιαίτερους τρόπους καθώς προετοιμάζονται για τον γάμο.2
Η προετοιμασία ξεκινά περίπου στα μέσα της Μεγάλης Σαρακοστής, όταν τα κορίτσια μαθαίνουν τα ιδιαίτερα τραγούδια τους από μεγαλύτερες γυναίκες. Την ημέρα της εορτής, ομάδες επισκέπτονται τα σπίτια του χωριού, τραγουδούν τελετουργικά τραγούδια και εύχονται υγεία, ευτυχία και αφθονία. Οι νοικοκύρηδες τους δίνουν αυγά. Τα τραγούδια διαφέρουν ανάλογα με τα μέλη του νοικοκυριού, με στίχους για πρόσωπα όπως ένα παιδί, ένας νέος, μια νύφη, ένας βοσκός ή ένας ιερέας.2
Κουμίτσενε την Κυριακή
Οι λάζαρκι συνεχίζουν το έθιμό τους την Τσβέτνιτσα με το κουμίτσενε. Πηγαίνουν σε ένα κοντινό ποτάμι και αφήνουν μαζί να επιπλεύσουν στεφάνια από ιτιά ή κομμάτια ειδικού τελετουργικού ψωμιού. Το κορίτσι του οποίου το στεφάνι ή το ψωμί φτάνει πρώτο μπροστά ονομάζεται κουμίτσα. Οι άλλες τη μεταφέρουν πίσω στο χωριό και, σύμφωνα με την παράδοση, δεν της μιλούν μέχρι την τρίτη ημέρα μετά το Πάσχα, όταν την επισκέπτονται και εκείνη τους προσφέρει γεύμα και συγχώρεση.1,2
Πηγές
Τα γεγονότα ελέγχθηκαν 13 Οκτωβρίου 2026. Συντάχθηκε από την InvestBulgaria για γενική ενημέρωση.
