Στέφαν Σταμπόλοφ
Με μια ματιά
| Στα βουλγαρικά | Стефан Николов Стамболов |
|---|---|
| Γέννηση | 13 Φεβρουαρίου 1854 (31 Ιανουαρίου με το παλαιό ημερολόγιο), Τίρνοβο, Οθωμανική Αυτοκρατορία, σήμερα Βέλικο Τάρνοβο, Βουλγαρία |
| Θάνατος | 1895, Σόφια, Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας |
| Γνωστός για | Την επαναστατική δράση και την πολιτική ηγεσία στη Βουλγαρία |
| Αξίωμα | Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, 1 Σεπτεμβρίου 1887–31 Μαΐου 1894 |
| Άλλο αξίωμα | Αντιβασιλέας της Βουλγαρίας, 1886–1887 |
| Κόμματα | Φιλελεύθερο Κόμμα· Λαϊκό Φιλελεύθερο Κόμμα |
Πηγή: Wikipedia: Stefan Stambolov1
Τα πρώτα χρόνια και η πολιτική
Ο Σταμπόλοφ γεννήθηκε στο Βέλικο Τάρνοβο. Ο πατέρας του είχε συμμετάσχει στη συνωμοσία «Βέλτσοβα Ζαβέρα» (Velchova Zavera) του 1835 κατά της οθωμανικής κυριαρχίας. Ο Σταμπόλοφ σπούδασε στο Ιεροδιδασκαλείο της Οδησσού από το 1870 έως το 1872 και στη συνέχεια εντάχθηκε στη Βουλγαρική Επαναστατική Κεντρική Επιτροπή. Μετά τον θάνατο του ιδρυτή της, Βασίλ Λέφσκι (Vasil Levski), ο Σταμπόλοφ επιλέχθηκε ως διάδοχός του.1
Ηγήθηκε της αποτυχημένης εξέγερσης της Στάρα Ζαγόρα το 1875 και της επαναστατικής επιτροπής του Τάρνοβο κατά την Εξέγερση του Απριλίου του 1876. Μετά τη Συνθήκη του Βερολίνου ηγήθηκε επίσης της εξέγερσης Κρέσνα–Ράζλογκ του 1878–1879. Το 1885 συνέβαλε στην ένωση της Βουλγαρίας με την Ανατολική Ρωμυλία.1
Αντιβασιλέας και πρωθυπουργός
Αφού αξιωματικοί προσκείμενοι στη Ρωσία ανέτρεψαν με πραξικόπημα τον πρίγκιπα Αλέξανδρο τον Αύγουστο του 1886, ο Σταμπόλοφ ηγήθηκε αντιπραξικοπήματος και έγινε αντιβασιλέας. Υπήρξε επίσης υπουργός και πρόεδρος. Συνέβαλε ώστε ο Φερδινάνδος του Σαξ-Κόμπουργκ-Γκότα να γίνει ο νέος ηγεμόνας πρίγκιπας της Βουλγαρίας, ο οποίος ανακηρύχθηκε τον Ιούλιο του 1887. Ο Σταμπόλοφ είχε αρχικά υποστηρίξει τον Κάρολο Α΄ της Ρουμανίας και είχε προτείνει ένωση, όμως η αντίθεση της Ρωσίας οδήγησε τον Κάρολο να απορρίψει την πρόταση.1
Ο Σταμπόλοφ έγινε πρωθυπουργός το 1887 και παρέμεινε στο αξίωμα έως το 1894. Ακολούθησε εθνικιστική πολιτική και εργάστηκε για την ενίσχυση της διπλωματίας, της οικονομίας και της πολιτικής ισχύος της Βουλγαρίας. Η κυβέρνησή του έγινε ολοένα πιο αυταρχική. Συγκρούστηκε με τον Φερδινάνδο για τις προσπάθειές του να αποκτήσει περισσότερη εξουσία και έλαβε αυστηρά μέτρα κατά όσων υποψιαζόταν ότι του αντιτίθεντο.1
Δολοφονία και παρακαταθήκη
Ο Σταμπόλοφ επικρίθηκε για τις δικτατορικές μεθόδους του και για τη στήριξή του στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1891 μια απόπειρα δολοφονίας του απέτυχε, όμως η επίθεση στοίχισε τη ζωή στον υπουργό Οικονομικών Χρίστο Μπέλτσεφ (Hristo Belchev). Ο Σταμπόλοφ επέζησε από μια ακόμη επίθεση στο κέντρο της Σόφιας τον Ιούλιο του 1895. Τραυματίστηκε σοβαρά και πέθανε στη Σόφια λίγες ημέρες αργότερα, τον ίδιο μήνα.1
Ο Σταμπόλοφ ήταν ένας από τους θεμελιωτές της σύγχρονης Βουλγαρίας. Το όνομά του δόθηκε στον βράχο Stambolov Crag στη νήσο Λίβινγκστον της Ανταρκτικής. Το πορτρέτο του εμφανιζόταν στα βουλγαρικά χαρτονομίσματα των 20 λέβα που εκδόθηκαν το 1999, το 2007 και το 2020, πριν το λέβα αντικατασταθεί από το ευρώ.1
Πηγές
Τα γεγονότα ελέγχθηκαν 13 Οκτωβρίου 2026. Συντάχθηκε από την InvestBulgaria για γενική ενημέρωση.
